İş her zamanki gibi gidiyor. Köle gibi kullanmaya devam ediyorlar ama ben kendimce bir duvar ördüğümden artık eskisi kadar etkilenmiyorum, incinmiyorum. Adliye stajımın bitmesine bir ay kaldı, sonra da 6 aylık avukatlık stajım başlayacak. Sabretmeye çalışıyorum şu anda. Gelecekte her şeyin daha iyi olacağına inanmak istiyorum. İstanbul'un varlığı bunu kolaylaştırıyor.
Bu sırada neler mi oldu? Aslında çok bir şey olmadı. dövme yaptırmaya karar verdim. Küçük, minik iki dövme. Elime ve bileğime. Öncelikle ani bir şekilde İstanbul'un isminin baş harfini yaptırmaya karar verdim. Ama bu sadece çok aşık modundan değil, çok daha derin bir nedenle verdiğim bir karar. Evet aşığım ama, o benim ruhum. Mutluluğum, mutsuzluğum, heyecanım, hüznüm, hayallerim, gerçeklerim, kafamda dönen her şey... İçime dönmemi sağlayan anahtar, içimden huzurla çıkmamı ve gerçek dünyaya dönmemi sağlayan anahtar... Genelde "Ya ayrılırsanız?" sorusu gelir arkasından. Ne kadar sormak istemesem de benim de aklımdan geçmedi değil, herkesin geçer. Ben bilinçli olarak sormasam da iç sesim sorar. Ama cevabım hazır. Hiç önemi yok. Sonrasında ne olacağının zerre kadar önemi yok. İkinci dövmem ise daha basit olacak. Aklıma ilk gelen sol anahtarı ve fa anahtarının birleşimi olan bir şekil. Piyano çaldığımdan ve şekiller birleşince kalp şeklinde olduğundan çok sevdim. İkinci fikrim ise bileğimde minik bir dünya haritası. Ama onu bu ara sanırım çok kişi yaptırıyor. O yüzden her an vazgeçebilirim. Son fikrim ise videolarda ileri sarma tuşu olur ya, yan yana iki ok ucu, ondan yüzük parmağıma yaptırmak, eklem yüzüğü yerine. Anlamı ne derseniz bir anlamı yok :)
Geçen zamanda tabi ki başka bir sürü şey oldu. Ama onlar da sonraki yazıların konusu olsun. :) Çok sevgiler.
